Tan Zamanında

Gecenin sonu muydu yoksa sabahın körü mü?
Zamanın esneyip, içini boşalttığı
Sabah ezanında sessizce ağladığı
Dakik saatlerde
Seni özlemeyi boş verdim.
- Gece boyunca bunu yapmayacağını sandı -
Koyu kahve uyanışına hazırken, yüzünü unuttum
Önce saçının neşesini sonra gözündeki gülüşü
En son dudağındaki anlamı
Unuttum, unuttum, unuttum.
- Gece boyunca hepsini tek tek hatırladığı halde -
Üzerine giyerken sabah, sisli bir günü
Ansızın yokluğuna alıştım.
Boyutsuz uzatmışken ellerini gidişine,
Bana alıştım.
- Gece boyunca bir sebep aradı -
İşte bu yüzden
Kör karanlıkla kör sabahın buluştuğu yerde
Kov beni yalnızlığından ve dön yüzünü gözlerine.