Akrep

Çöllerin hicaz hüznüyle, gönlümüzü eğledik fasıllarda…   Karartma sohbetlerini ağıtların, sazlarla ancak dağıtabilirdik. Olmadı…   Dostların eskilerini de, aşkların eskimeyenlerini de hatırladık. Az kaldı canımız çıkacaktı hasretlikten, buzbeyazı kestik, içtiğimiz şarap gibi. Neşelenmedi masamız…   Sapsarı çöl sıcağı da yoktu havada ammmaaa çöldeydik zaman zaman, ateşlerde yandık. Issızlıktan ürkmemiz gerekirdi, bana mısın demedik…   Korkusuzca yalın vücut, çırıl ayak... (Okumaya devam)