Kan

Kan sızıyor alınyazından…

Ağaçlar yapayalnız

Kumsala kazınan düşlerin

anasız babasız…

Martılar süzülüyor uçurumdan

aramızdaki herneyse

boşluk dayanılmaz ağırlıkta…

Kan sızıyor

kaşlarının arasından…

Can kurak toprak sanki

susuz bir yaz yaşanan

anlamsız…

Damarlarımızda zorla nefes alan

Aşk denen illet

azılı bir katil…

Kan sızıyor

dudaklarımızın arasından

öpüşüyoruz kan revan içinde…

Yoksa biz artık

ikimiz

insan değil miyiz?