Dut Ağacı

dut ağacının altında

kulağında kumruların duası

tahta masada sessizliğin şarkısı

bir gül kuruyor dillerimizde

sarı mı sarı

aşktan geriye kalan yine aşk

şimdi biz ayrıldık mı

hani nerde gökkuşağı

hadi bakalım artık mutlu muyuz

yollar sabahları çok uzar

yalnızlığa açılan

son bir perde kalmıştır oyunda

herhangi bir gölge değil

dut ağacının altındayız

elindeki çiçek dikenli bir tel

onu seven acısına katlanır

hangimiz bülbül

sen misin gül olan

bülbülün güle aşk-ı ilanı zor

ilanından öteye

sevda kalmadı diye yüreğinde

aşk-ı inkarı zor…

dut

ağaç

gül

bülbül

bu sevda ikimizi de

dut yemiş bülbüle döndürür…