R.Dönmez

Aslında Hiç Yoktun ki …

Aslında Hiç Yoktun ki ...

Hep kokun vardı burnumda…gülüşlerin ise hep hafızamda Dokunuşlar bir yerde ahlak ise bir kuru çamurun içinde Ne Ahmeti tanıdık ne de Haticeyi Biz bir yerdeydik, aynı zamanda her yerde Sen… yalnızca sen Hep yanımdaydın, aşklaydın… sonun hep başındaydın Ama boş kaldı her şey ne komidin... (Okumaya devam)

Bilmiyorum

Bu sabah uyandım…Sonsuz kokularla yanımdaydın Kefaletimi mi ödedim Yoksa bir armağan mıydın? Bilmiyorum… Korktum ilk defa birini yalnız bırakmaktan Sana mahçup olmaktan Korktum kendimden, Kendime yapacağım zararlardan Bilmiyorum… Keşke yaşayabilseydim aşkı Ama biliyorum aşk tek kişilik Aşk şımarık Ama aşk yalnız İnan korktum kendimden Sensizlikten Ebediyettten Bilmiyorum aşkım… Ben seni sonsuz kokulu kaplardaki kokuları duyarak sevdim. Bencilliği es... (Okumaya devam)